Αρχική σελίδα

Προτείνω...

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

19 Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι - Αζούρ και Ασμάρ - Γλώσσα Δ' Τάξης

Print Friendly and PDF
Photobucket

Οι μαθητές της Δ' τάξης παρακολούθησαν στο σχολείο μας την παιδική ταινία "Αζούρ και Ασμάρ" με αφορμή την ενότητα της Γλώσσας "Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι". Κράτησαν σημειώσεις την ώρα της προβολής και στο σπίτι τους έγραψαν τις εντυπώσεις τους.
Δείτε παρακάτω αποσπάσματα από την ταινία και στα σχόλια διαβάστε τις σκέψεις τους.
Σας συστήνουμε την ταινία για τα μηνύματά της και την εξαιρετική αισθητική της. Όπως έγραψαν οι κριτικοί κινηματογράφου, κάθε σκηνή της θα μπορούσε να ήταν και ένας ζωγραφικός πίνακας.

Για του λόγου το αληθές:







Photobucket

Παρακολούθησε τον Υπερκινητικό Δάσκαλο!!!

19 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Αυτό το έργο μας μαθαίνει για την ισότητα των ανθρώπων που είναι από διαφορετικές φυλές. Μας μαθαίνει επίσης για την προσπάθεια, την συνεργασία και την αλληλοβοήθεια μεταξύ των ανθρώπων για την επίτευξη ενός κοινού στόχου.

Ανώνυμος είπε...

Με εντυπωσίασε περισσότερο η αδελφοσύνη που είχαν μεταξύ τους τα παιδιά,επειδή το ένα ήταν μαύρο και το άλλο άσπρο.Επίσης μου άρεσε η συνεργασία και η φιλία που είχαν μεταξύ τους.Θλίψη όμως ένιωσα με τη λίπη και την απογοήτευση του Αζμάρ και της μητέρας του,όταν τους έδιωξαν απ'το σπίτι.Τελικά,όμως χάρηκα που συγχώρεσε τον πατέρα του Αζούρ.
Σκέφτηκα μετά απ'αυτήν την ταινία πως η φιλία είναι ένα δύσκολο άλλα ένα υπέροχο πράγμα!Επίσης,πιστεύω πως οι άνθρωποιείναι ευτυχισμένοι όταν μαθαίνουν να συγχωρούν και να αγαπάνε!!!
Άννα Μουσ.

Ανώνυμος είπε...

Παρακολουθώντας αυτή την ιστορία αισθάνθηκα περήφανος για τον Αζούρ που το διαφορετικό χρώμα του "αδερφού" του δεν στάθηκε εμπόδιο στη φιλία τους και στην αγάπη τους.Είναι πολύ όμορφο να ξέρεις ότι έχεις πλάι σου ανθρώπους που θα σε στηρίξουν και θα σε βοηθήσουν στις δύσκολες στιγμές σου.Τα συναισθήματα είναι πολλά και έντονα.Αγωνία για την εξέλιξη της σχέσης των δύο αγοριών.Ένας άνθρωπος μπορεί να γίνει φίλος μου για το πνεύμα του,τον χαρακτήρα του και όχι για την εξωτερική του εμφάνιση.Επίσης τον τόπο καταγωγής του,το χρώμα του ή την οικονομική του κατάσταση.Αυτό που μετράει πάνω απ' όλα είναι η ψυχή ενός ανθρώπου.

Κωνσταντίνος Βαρ.

Ανώνυμος είπε...

Με εντυπωσίασε πιο πολύ η μητέρα του Ασμάρ που μεγάλωσε τον Αζούρ με τόση αγάπη σαν να ήταν δικό της παιδί,ενώ αντίθετα ο πατέρας του Αζούρ έδειξε τον κακό του χαρακτήρα,όχι μόνο στο παιδί του αλλα και στην "μητέρα" του παιδιού του και στο γιότης,διώχνωντάς τους από το σπίτι που ζούσαν,χωρίς να σκεφτεί ακόμα και τα συνεσθήματα του παιδιού του.
Πιστεύω ότι αυτό που θέλει να μας διδάξει το έργο είναι ότι μητέρα δεν γίνεται μόνο αυτή που το γεννάει το παιδί αλλά αυτή που το μεγαλώνει.

Γιάννης Τσιβ.

Ανώνυμος είπε...

Τα συναισθύματά μου ήταν λύπη γιατί τα παιδιά δεν μπορούσαν να παίξουν , στεναχώρια για τον Αζούρ που είχε τόσο αυστηρό πατέρα , χαρά που τελικά έγιναν και οι δύο πρίγκιπες και κακία για τον πατέρα.
Αναρωτιέμαι γιατί ο πατέρας του Αζούρ δεν ήθελε να κάνει παρέα με το γιο του ;Γιατιστην ταινία οι Αφρικάνοι πίστευαν ότι τα γαλάζια μάτια που έχουν κάοιοι άνθρωποι σημαίνει ότι είναι καταραμένοι; Γιάννης Γιακακ.

Ανώνυμος είπε...

Τα συναισθήματα μου είναι χαρά γιατί και οι δύο φίλοι πέυχαν το στόχο τους, θαυμασμό για το πως βοηθήθηκαν και κατάφεραν αυτό που ήθελαν . Πολύ αγωνία γιατί δεν ήξερα τι θα γίνει και θα καταφέρουν αυτό που ονειρεύονταν από μικρά παιδιά. Απορία για το πώς συνεργάστηκαν αυτοί οι δύο.

ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΙΣΑ ΕΙΤΕ ΜΑΥΡΑ ΕΙΤΕ ΑΣΠΡΑ!!!!
Σπύρος Γκ.

Ανώνυμος είπε...

H ταινία μου άρεσε διότι γνωρίσαμε τις σκέψεις λαών και πώς συμπεριφέρονται. π.χ. οι Αφρικανοί. Επίσης ήταν μια θλιβερή και καλή ταινία διότι καλλιεργούσε τη φαντασία.

Ανώνυμος είπε...

Μου άρεσε πολύ αυτή η τενία . Ήταν συγκινητική και διδακτική , μας έδιξε πως οι άνθρωποιμπωρούν να είναι μαζί ανεξαρτήτου χρώματος , καταγογής , κοινωνικής ταξη . Ολοι πρέποι να σεβόμαστε την ταντότητα του συνανθρόπου μας . Η πιο συγκυνιτική στιγμή της ιστορίας για μένα ήταν όταν ο Αζούρ άνοιξε τα μάτια του και ξανασυνάντησε τη γυναίκα που τον είχε σαν παίδί της .

Γιώργος
Σδρ.

Ανώνυμος είπε...

Με εντυπωσίασαν οι ωραίες εικόνες,τα πολύχρωμα χρώματα και το πως χαρακτήριζαν τους ανθρώπους.
Ένιωσα λύπη για το πως συμπερηφέρωνταν ο ένας στον άλλο.
Κώστας Τρ.

Ανώνυμος είπε...

Η ταινία αυτή με συγίκνησε και μου δημιούργησε πολλά συναισθήματα.Τα δύο παιδιά ο Αζούρ και ο Ασμάρ προέρχονταν από διαφορετικούς κόσμους.Χάρηκα όταν η μητέρα του Ασμάρ μεγάλωνε και τα δύο παιδιά με την ίδια αγάπη,παρ'όλο που ο Αζούρ δεν ήταν δικό της παιδί.Αισθάνθηκα λύπη κιαπογοήτευση με τη σκληρότητα του άρχοντα, όταν χώρισε τα δύο παιδιά και έδιωξε με απάνθρωπο τρόπο την νταντά από το παλάτι.Το φέρσιμο του δείχνει ότι δε συμπαθούσε τους μαύρους και τους θεωρούσε κατώτερα πλάσματα.Τους χρησιμοποιούσε μόνο για να κάνει τις δουλειές του.
Τα δύο παιδιά, όταν μεγάλωσαν παρά τον ανταγωνισμό που είχαν ο ένας για τον άλλο, τους ένωνε πραγματική αγάπη και φιλία.Αυτό αποδέχτηκε γιατί σε δύσκολες στιγμές βοηθούσε ο ένας τον άλλο.Παρά τις διαφορές στο χρώμα του δέρματός τους και τη καταγωγή τους η φιλία και η αγάπη υπερίσχησαν.Αυτό τον κατάφεραν αφού μπόρεσαν να συγχωρήσουν και να ξεπεράσουν τις αντιλήψεις των άλλων ανθρώπων.
θα ήθελα το μήνυμα του παραμυθιού να γίνει πραγματικότητα και στη ζωή των σημερινών ανθρώπων, γιατί όλοι πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα,μαύροι,λευκοί και κίτρινοι!

Γεωργία Ζαφ.

Ανώνυμος είπε...

Οι σκέψεις που έκανα για αυτή την ταινία είναι θετικές.Μου άρεσε πάρα πολύ γιατί δείχνει στα παιδιά και στους μεγάλους ότι όλοι έχουν τα ίδια δικαιώματα.
Τα συναισθήματα που ένιωσα γι'αυτή την ταινία είναι συγκίνηση,χαρά γιατί χάρηκα που την είδα.
Χρήστος
Νίτ.

Ανώνυμος είπε...

Αυτό που μου έκανε εντύπωση στο έργο είναι πως τα παιδιά παρ'ολο που μάλωναν μεταξύ τους στο τέλος συνεργάστηκαν και ξεπέρασαν κάθε δυσκολία που τους στάθηκε εμπόδιο.
Βλέποντας το έργο οι σκέψεις μου ήταν διαφορες.Τη μία στιγμή ένιωθες αγωνία μήπως και δεν τα καταφέρουν οι ήρωές μας,την άλλη στιγμή ένιωθες φόβο μήπως σκοτωθεί ένας από τους δύο αλλα στο τέλος ένιωσα υπέροχα γιατί κατάφεραν να πραγματοποιήσουνε τον σκοπό τους.
Φίλιππος Χ.

Ανώνυμος είπε...

Οι εντυπώσεις μου είναι ότι παρόλο που είχαν τσακωθεί στις δύσκολες στιγμές ήταν ενωμένοι και ότι δεν έχει σημασία τι χρώμα είσαι αλλα ότι όλοι έχουμε τα ίδια δικαιώματα. Κάποια στιγμή άρχισα να κλαίω γιατί παρόλο που είχαν τσακωθεί ήταν ενωμένοι μαζί.
Δήμητρα
Δημ.

Ανώνυμος είπε...

Από την ταινία ο Αζούρ και ο Αζμάρ μου έκανε εντύπωση το χρώμα των ρούχων που φορούσε η νεράιδα των Τζίνι!Ένιωσα λίγη συγκίνηση επειδή όταν μεγάλωσαν λίγο τα παιδιά ο βασιλιάς πήρε τον Αζούρ για να τον μεγαλώσει στο βασίλειο του.Έτσι την υπηρέτρια την απέλυσε και έμεινε στο δρόμο μαζί με το μικρό γιό της.Οι σκέψεις που μου γεννήθηκαν από το έργο ήταν ότι δεν πειράζει αν ένας άνθρωπος είναι μαύρος ή άσπρος γιατί είμαστε όλοι ίσοι ανεξάρτητα από το χρώμα του σώματός μας!
Σοφία
Τσ.

Ανώνυμος είπε...

Στο παραμύθι με εντυπωσίασε που τα δυο παιδιά παρόλο που δεν είναι ίδια στο χρώμα τους αρέσουν τα ίδια πράγματα.Ο πατέρας του Αζούρ προσπαθεί να τους χωρίσει αλλά δεν βλέπει καμιά βελτίωση, γιατί τα παιδιά είναι ενωμένα παρολο τις διαφορές τους.Ο Αζούρ είναι μορφωμένος αλλά ο Ασμάρ καθόλου.Ο πατέρας του Αζουρ σκέφτηκε ότι ο γιος του πρέπει να μορφωθεί και προσέλαβε παιδαγωγό.Μόλις τελείωσε την εκπαίδευσή του πήγε να βρει τον αδερφό του.Τελικά τους βρήκε αλλά η νταντά δεν τον αναγνώριζε.Η νταντά του Αζούρ ήταν αρχόντισσα στη χώρα της.Στους κινδύνους που στάθηκαν εμπόδιο στα δυο παιδιά,ο ένας βοήθησε τον αλλό.Παρ' όλες τις δυσκολίες που εμφανίστηκαν κατάφεραν να ελευθερόσουν την νεράιδα των τζίνι.
Σπύρος Νατσ.

Ανώνυμος είπε...

Από το έργο μου άρεσε πολύ ο άνθρωπος που ανέβηκε στην πλάτη του Αζούρ και τον οδηγούσε επειδή έκανε τον τυφλό γιατί στην Αφρική πιστέυουν πως όποιος έχει γαλανά μάτια είναι καταραμένος και ο Αζούρ είχε.Μου άρεσε ο χαιρετισμός του Αζούρ και του Αζμάρ μετά από τόσα χρόνια,εντυπωσιάστηκα από τα τραγούδια,τον κήπο και το σπίτι της νταντάς,εντυπωσιάστηκα από την θόλο που είχε η πριγκίπισσα Σαμσού Σαμπάχ καθώς και από τα πράγματα που έδωσε στον Αζούρ και στον Αζμάρ,εντυπωσιάστηκα από την αόρατη ομίχλη,μου άρεσε η χριστιανκή εκκλησία που συνάντησαν ο Αζούρ και ο Αζμάρ στο δρόμο τους,εντυπωσιάστηκα από την υπόγεια πόλη,μου άρεσε που στον κίνδυνο κάνεις δεν έκανε πίσω και τα πραγματικά συναισθήματα φάνηκαν.Μου άρεσε το παλάτι της νεράιδας των τζίνι καθώς και από την αγάπη της λευκής νεράιδας με τον Αζμάρ και της μαύρης νεράιδας με τον Αζούρ.Επίσης μου άρεσε όταν ο Αζούρ ήταν μικρός και μάθαινέ χορό και ιππασία.
Ένιωσα ωραία που είδα αυτήν την ταινία γιατί κατάλαβα ότι τα παιδιά δεν μπορούμε να τα κρίνουμε από το χρώμα τους αλλά από τα συναισθήματά τους.

Γιώργος Παπ.

Ανώνυμος είπε...

Από την ταινία Αζούρ και Ασμάρ, πιο πολύ μου άρεσε,στο τέλος όταν η Νεράιδα των Τζίνι( που ήταν μελαμψή)παντεύτηκε τον Αζουρ(που ήταν άσπρος)και η ξάδελφη της Νεράιδας των Τζίνι(που ήταν άσπρη)τον Ασμάρ(που ήταν μελαμψός). Αυτό το σημείο μου αρέσει επειδή, κάποιοι που είναι ρατσιστές(αυτοί που δεν συμπαθούν τους ανθρώπους από άλλες χώρες)μπορούν να καταλάβουν ότι οι άνθρωποι από άλλες χώρες μπορούν να γίνουν καλοί φίλοι με τους υπόλοιπους, που είναι διαφορετικοί από αυτούς. Όπως ο Αζούρ και ο Ασμάρ.Ο ένας πρίγκιπας και ο άλλος δούλος.
Τα συναισθήματά μου είναι θαυμασμός, χαρά, και λίγη αγωνία. Θαυμασμός γιατί μετά από τόσες δυσκολίες κατάφεραν να βρουν την Νεράιδα των Τζίνι. Χαρά γιατί και οι δύο τους ήταν καλά. Ειδικά ο Ασμάρ που θυσιάστηκε για τον αδερφό του.Έχω λίγη αγωνία,γιατί θέλω να δω τι θα γινόταν αν υπήρχε δεύτερο μέρος.Οι σκέψεις μου είναι πολλές.Τελικά δεν πρέπει να είμαστε ρατσιστές.Πιστεύω πως αυτή η ταινία θέλει να μας διδάξει αυτό ακριβώς!
Αρχοντία Μπ.

Κλεοπάτρα και Μινγκ είπε...

Μα πραγματικά, πού τα ξετρυπώνεις αυτά τα διαμάντια! Εντάξει, ο δημιουργός είναι γνωστός, ωστόσο για να ανακαλύψει κανείς γενικά τα καταπληκτικά που παρουσιάζεις χρειάζεται πολύ μεράκι. Να πω ευχαριστώ που κάποιος ψάχνει και προτείνει τόσο αξιόλογες ταινίες! Θαυμάσια και η ιδέα από πολλές απόψεις να αφήσουν τα παιδιά τα γλυκύτατα σχόλιά τους για την ταινία.

ΓΙΑΝΝΗΣΒΕΡ είπε...

Σ' ευχαριστώ, αγαπητή Κλεοπάτρα και Μινγκ, για τα καλά σου λόγια. Είπαμε και στα "δικά σου μέρη" ότι ο σκοπός είναι ένας και γνωστός: "Να μάθουν τα παιδιά γράμματα!"

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλιά σας μας δίνουν δύναμη να συνεχίσουμε!

Photobucket"Τίποτα δεν προέρχεται από το μηδέν."-Άλμπερτ Αϊνστάιν